วันศุกร์ที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2555

ครั้งที่ ๒ สุนัขดำครวญครางถึงเวรกรรมที่ตนก่อไว้

ครั้งที่ ๒ สุนัขดำครวญครางถึงเวรกรรมที่ตนก่อไว้ สัตว์เลี้ยงทุกข์ทรมานเพราะชาติก่อนได้ทำชั่ว 


อรหันต์จี้กง เสด็จประทับทรง วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ.2524 กลอนว่า:

                           รู้จักปลดจักปล่อยให้ชีวิต   เมตตาจิตฝึกธรรมะเป็นพระได้
               ทั้งสามมื้อถือมังสาสุขสบายใจ      ผุดผ่องใสผักสดสดไม่สิ้นเปลือง
               สรรพสัตว์บำเพ็ญเพียรก่อปัญญา    เฝ้าศรัทธาใช้หนี้กรรมไร้แค้นเคือง
              ชดใช้กรรมครบสามชาติจิตมารุ่งเรือง   ปัญญาเปรื่องไร้เหตุผลแยกชั่วดี

อรหันต์จี้กง : สัตว์แม้ไม่ใช่ร่างคน แต่วิญญาณของมันก็เหมือนของคน ต่างก็มีชีวิตร่วมโลกเดียวกัน เป็นเพราะก่อนเกิดมีกรรมชั่วมาก ขาดความเป็นคน ชาตินี้จึงสูญสิ้นความเป็นคนกลายเป็นสัตว์ ถ้าหากใครมีตาทิพย์แล้ว หรือใจเมตตาแล้วก็จะไม่ใจร้ายไปทำร้ายสัตว์ พระสูตรในพุทธศาสนากล่าวว่า “สิ่งที่เคลื่อนไหวได้ย่อมมีวิญญาณ”พูดไว้อย่างแจ่มชัดว่าสิ่งเคลื่อนไหวได้ย่อมมีวิญญาณ เธอจงดูที่คนตายแล้ว เมื่อวิญญาณออกจากร่างไปแล้ว เขาก็จะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้วันนี้จะพาวิญญาณนายหยางเซิงไปท่องมนุษย์โลกเยี่ยมเยียนวิญญาณสัตว์ ฟังความในใจของมัน เพื่อเตือนสติผู้คน ท่านหยางเซิงตระเตรียมเรียบร้อยแล้วหรือ?

หยางเซิง :  ขึ้นสวรรค์ ลงนรก ก็ขึ้นนั่งแต่ปทุมทิพย์ ไม่ทราบว่าคราวนี้จะนั่งอะไร

อรหันต์จี้กง : ปทุมทิพย์เสียอย่าง ในน้ำบนอากาศก็ไปได้ คราวนี้ก็ให้ไปบนบกก็แล้วกัน แม้ว่าฝุ่นกิเลสจะหนาหน่อยก็ไม่สามารถจะระคายเราได้ ก็ปทุมเกิดจากโคลนตม แต่ก็ไม่เลอะโคลนตมมิใช่หรือ?

หยางเซิง : ดอกบัวที่ปราศจากน้ำมัน ยิ่งวิเศษแท้

อรหันต์จี้กง : ถูกแล้ว ดอกบัวที่เกิดได้โดยปราศจากน้ำ ก็อาศัยฝนทิพย์เป็นน้ำมนต์เลี้ยงรด อาตมาจะเนรมิตฝนทิพย์บัดนี้

หยางเซิง : บัดเดี๋ยวนั้น ฝนทิพย์ก็โปรยปราย ปทุมทิพย์ช่างขาวบริสุทธิ์ กลีบบานสะพรั่ง ยิ้มรับ

อรหันต์จี้กง : ฮาฮ้า! ดอกบัวกำเนิดจากโคนตม บ่อน้ำไม่ใช่สระบัวน้อยๆหรอกหรือ เธอดูสิ ถนนแต่ละสายกลับกลายเป็นสระบัวไปหมด พวกชั้นสูงที่รักความสะอาด พอเจอะหน้าฝนก็ไม่อยากออกจากบ้าน ได้แต่ขึ้นรถให้สบายไป แต่ว่าพวกชาวนาที่ไถนา พวกเขาไม่ต้องเสียสตางค์ ใส่รองเท้าฝนก็ยังเดินอยู่ในโคนตม ทำนาไปตามภาษาของพวกเขา พระเจ้าก็เหมือนกัน ยิ่งอยากเดินในถนนที่เต็มไปด้วยโคลนตม เพื่อช่วยบรรเทาทุกข์ของท่านทั้งหลาย ทั้งอันตรายเจ็บปวด วุ่นวายยิ่งตอนพบอุปสรรค พระเจ้าก็รีบไปที่เกิดเหตุ ด้วยจิตโพธิสัตว์พยายามช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ ยอมสละแรงกายไม่บ่น อันนี้ก็เป็นการตอบสนองกรรมดีของพระเจ้าละ ปทุมทิพย์ก็คือการแปลงร่างของพระเจ้าละ ทุกวันร่างกายเกลือกกลั้วอยู่กับโลกีย์ที่แสนทุกข์ เพื่อโปรดช่วยท่านทั้งหลาย ถนนแห่งสัจธรรมนั้นขรุขระเดินลำบาก ก็เป็นการทดสอบจิตใจความอดทนของคนที่จะละกิเลสในขณะที่ตกทุกข์ได้ยาก ไม่ท้อถอย ดำเนินไปข้างหน้า ฟันฝ่าอุปสรรค ผลสุดท้ายก็จะได้สำเร็จบรรลุธรรมนายหยางเซิงเชิญนั่งบนปทุมทิพย์ไปยังที่มั่นหมายกันเถิด

หยางเซิง : ขอรับ เชิญ ท่านอาจารย์เริ่มเดินทางเถิด อาจารย์ครับพอนั่งบนปทุมทิพย์ จิตใจก็เบาสบายจนเปรียบไม่ถูก วิวยามราตรีนั้นต้องใจคน ทุกบ้านทุกช่องเปิดไฟสว่าง ห้องหอพอเห็นเงาสลัว คำบัญชาอันใหม่ การเดินทางแบบใหม่ เพื่อโปรดสรรพสัตว์ เพื่อไม่ให้หลงผิด ทั้งเทวดาและคนร่วมใจกันไม่กล้าอิดออด ท่านอาจารย์คงลำบากมาก

อรหันต์จี้กง : สรรพสัตว์น่าจะได้คิดดูบ้าง ลำบากเพราะใคร?ลำบากไปทำไม? อาตมาใจนั้นรู้สึกอยากจะร้องเป็นเพลงสอนคน “
               มีคนอุทิศสติปัญญา อุตส่าห์ทนลำบาก ทั้งทิวาราตรี พร่ำร้องสอนธรรม ใจพวกเธอฟังอย่างงัวเงีย ปล่อยให้เข้าเศร้าเสียใจ สรรพสัตว์เสวยสุขหนึ่งไม่มีสอง พวกเราควรจะช่วยกันผดุงธรรมนาวา ปัจจุบันฉายส่องธรรมจิตหรือจิตสวรรค์ตั้งใจบำเพ็ญเพียรให้สูงขึ้นเรื่อยๆ อย่างงงวย อย่าฟุ้งซ่านประกอบแต่ความดีเยี่ยงวิรชน จะได้ไม่อายต่อพระเจ้า ละทิ้งโลภโมโทสัน ก้าวพ้นม่านหมอกควัน พร้อมใจช่วยเหลือสำนักเซิ่นเต๋อถัง จัดทำหนังสือสอนคน ช่วยกอบกู้ชาวโลกขึ้นธรรมนาวา พวกเธอมีสุข อาตมาก็ดีใจประสบสุข อายุมั่นขวัญยืน”

หยางเซิง : ท่านอาจารย์ขับร้องได้ดีมาก ศิษย์ฟังจนปลื้มปิติ

อรหันต์จี้กง : พวกเรามาถึงที่หมายแล้ว ลงจากปทุมทิพย์เร็ว

หยางเซิง : ที่นี่ที่ไหนครับ?

อรหันต์จี้กง : ชานเมือง เกาโซง(เมืองใหญ่ทางภาคใต้ของไต้หวัน)

หยางเซิง : ค่ำนี้มาถึงหน้าประตูนี้ เจ้าของบ้านยังไม่ได้เข้านอนกำลังดูโทรทัศน์ในห้องโถงใหญ่ พวกเรามาที่นี่ไม่รู้ว่า รบกวนชาวบ้านหรือเปล่า

อรหันต์จี้กง : พวกเราตอนนี้มาเป็นกายทิพย์ พวกเขามองไม่เห็นเราไม่ต้องลำบากใจ เธอรู้สึกอะไรไหม?

หยางเซิง : มีครับ ข้างประตูบ้านทำไมมีหมาดำตัวหนึ่งนอนอยู่ข้างกายก็มีรูปร่างคล้ายคนผู้ชายอยู่ด้วยกัน ดูแล้วรู้สึกน่ากลัว

อรหันต์จี้กง : ไม่ต้องกลัว คนนั้นก็คือวิญญาณของหมาดำตัวนี้ละเพราะเธอใช้ตาทิพย์ดูจึงเห็นเงาคนแต่ยังไม่จะแจ้งเพราะเธอยังมีกายเนื้ออยู่ เพราะร่างยังมีกายเนื้ออยู่ ให้อาจารย์ปลุกเสกตากของเจ้าอีกที ตาเจ้าจะได้เห็นกระจ่างแจ้ง และสามารถพูดคุยกับเขาได้สะดวก

หยางเซิง : ขอบคุณท่านอาจารย์

อรหันต์จี้กง : ตาซ้ายคือดวงตะวันขวาคือจันทรา ตะวันจันทราส่องกัน สรรพสิ่งมองทะลุ ปลุกเสกดวงตาไม่ให้มีสิ่งบดบังมองผ่านทะลุทุกสิ่ง อมุราปาลีปุ!

หยางเซิง : อาจารย์ทรงอิทธิฤทธิ์ พอจบคาถา ภาพข้างหน้าเปลี่ยไป หมาดำตัวนั้นนอนไม่กระดุกกระดิก ตอนนี้มีร่างคนออกมา แต่ทำไมยังหมอบอยู่ที่พื้นละ

พระอรหันต์จี้กง : เพราะว่ามันได้รับโทษ ไม่สามารถแหงนหน้าขึ้นมาได้จึงหมอบอยู่กับพื้น มือทั้งสองข้างก็ย่ำดินเปราะไปหมดแสดงว่าไม่สะอาดแห้ง คนแม้ยืนบนพื้นดิน แม้นว่าใส่ถุงเท้ารองเท้า ไม่ล้างสักวันหนึ่งก็จะมีกลิ่นขึ้น คนๆนี้ชาติก่อนเท้ามีกลิ่นเหม็น แม้แต่มือก็ยังเป็น “ฮ่องกงฟุต” เพราะฉะนั้นชาตินี้เกิดเป็นสุนัข สี่ตีนเดินดิน ให้มือเท้าเหยียบพื้นให้มั่นคงหลังหันสู่ฟ้า ก้มหัวลงดินสำนึกรับกรรมไปเพราะชาติก่อนทำผิดต่อฟ้าดิน ผิดศีลธรรม ต้องคลานอยู่ที่พื้น ไม่สามารถเงยหน้าโผล่หัวขึ้นมาน่าสงสารยิ่งนัก ลองดูนักโทษในปัจจุบันนักข่าวจะถ่ายรูปให้ มันไว้เป็นที่ระลึก มันก็ต้องปิดหน้าปิดตาหรือก้มหน้าลงไม่กล้ามองคน โซ่ตรวนล่ามติดตัว ถูกคนลากเดินไปเหมือนสภาพอะไร? ฮาฮ้า! อาตมามีเมตตาไม่อยากสาธยายมากนัก เพื่อไม่ให้เสียน้ำใจ อาจเกิดเพราะความพลั้งเผลอชั่ววูบอภัยให้เขาเถอะ อย่างนี้แหละเป็นแบบอย่างของคนตัดโลกละ

หยางเซิง : เห็นลักษณะมันน่าสงสารมาก ขออาจารย์โปรดให้เขายืนขึ้นมาเถิด จะได้ไม่ต้องทรมานมากนัก

อรหันต์จี้กง : เอาเถอะ ฉันจะอนุเคราะห์ให้ ชาติก่อนของมัน ชื่อ “หวินเซิง” เพราะไม่อยากเป็นคนดี วันนี้เลยตกต่ำถึงชั้นนี้อาตมาคืออรหันต์จี้กง ตอนนี้จะเป่าเสกเจ้า ขอให้ตื่นเถิดนายหวินเซิง เธอลุกขึ้นยืนได้แล้ว



หวินเซิง : โอ้ย!โอ้ย! หลังของฉันแข็งไปหมด ถูกขดจนแข็งยกไม่ขึ้นแล้ว ไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ขอโปรดท่านอรหันต์ อภัยให้ด้วย 

อรหันต์จี้กง : นับว่าวันนี้เธอมีบุญ ข้ากับหยางเซิงได้รับบัญชาให้มาสัมภาษณ์ เธอต้องตอบมาดีดีว่าชาติก่อนเธอไปก่อกรรมทำเข็ญอะไรไว้ จึงได้มีสภาพอย่างในวันนี้ เพื่อให้เตือนสติชาวโลกจะได้ไม่เจริญรอยตามเธอ แบบนี้เธอก็จะได้กุศลบ้างเพื่อชดเชยความชั่วจะได้ไปเกิดเป็นคนใหม่อีก

หวินเซิง : ครับครับ ขอท่านอรหันต์ช่วยดัดหลังให้ตรง ถ้าอยู่แบบนี้ก็จะทรมานมาก รับทุกข์คลานสี่เท้าแสนจะทุกขเวทนา

อรหันต์จี้กง : เอาละ ฉันจะเปลี่ยนกระดูกให้ กระดูกเธอเขาเรียกว่า “กระดูกเลว” เป็นกระดูกชั้นต่ำของกระดูกเลว ฉันจะเปลี่ยนเป็นกระดูกคน เป็นกระดูกชั้นสูง เธอจะได้ยืนได้

หวินเซิง :  ขอกราบขอบคุณสักหมื่นครั้ง

อรหันต์จี้กง :  เธอต้องอดทน เปลี่ยนกระดูกไม่ได้ฉีดยาชา บาดแผลจะได้หายเร็ว ฉันจะเริ่มละ.....

หวินเซิง :   โอ๋ยโอย! เจ็บจะตายแล้ว ทำให้เร็วๆหน่อยทั้งร่างจะแตกสลายหมดแล้ว

อรหันต์จี้กง :  แหม! ไม่อดทนเลย! จะเปลี่ยนกระดูกคนให้แล้วตอนนี้เธอลุกขึ้นยืนได้แล้ว แต่ทว่ายังห่างไกลจากกระดูกคนจริงๆ อีกมาก เพราะนิสัยเธอไม่ดี กระดูกมีแต่เลือดลมเสียเมื่อลมฟ้าอากาศเปลี่ยนจะทำให้เธอปวดเมื่อยไปหมด นี่ก็เป็นการลงโทษอย่างหนึ่ง

หวินเซิง :  ขอบพระคุณที่อรหันต์ท่านเปลี่ยนกระดูกให้ ตอนนี้สามารถยืนมาได้ แต่สันหลังยังเจ็บอยู่ ไม่ทราบว่ามียาระงับปวดหรือลดอาการอักเสบให้รับประทานบ้างไหม?

อรหันต์จี้กง :  ไม่ต้องใช้ยา ข้าใช้พัดนี้ พัดไม่กี่ที ก็จะสบายลดอาการอักเสบ แก้ปวด ไม่เจ็บไม่ปวด

หวินเซิง :  ขอบพระคุณมาก ท่านอรหันต์ ตอนนี้ช่างเหมือนตอนยังเป็นคนอยู่

หยางเซิง :  ทำไมเธอมาอยู่ถึงที่นี่?

หวินเซิง :  พูดแล้วละอายใจ ไม่พูดจะดีกว่า

หยางเซิง :  เธอไม่ต้องละอาย อาจารย์อรหันต์จี้กงจะได้ช่วยเหลือรีบบอกเรื่องราวแต่ก่อนว่าไปทำอะไรมาพูดให้ชาวโลกเขารู้เพื่อพิจารณา จะเป็นบุญมหากุศล

หวินเซิง :  จริงๆ หรือ? ผมก็จะบอกถึงเรื่องราวที่ทำให้ผมต้องมาเกิดเป็นหมา ให้ชาวโลกได้รู้ ขออย่าได้เอาอย่างผมเลย
           
        ชาติก่อนผมเป็นคนไม่ชอบทำกิจการงานที่สุจริต ชอบเที่ยวเตร่ในสถานที่รื่นรมย์โลกีย์รีดไถค่าคุ้มครองชาวบ้าน อยู่ในสถานที่เหล่านี้ ทำตามอำเภอใจ เหล้ายาปลาปิ้ง กามารมณ์ไม่มีใครห้ามได้ บางครั้งก็หลอกลูกสาวชาวบ้านเอาไปขายช่องโสเภณีหาเงินในทางทุจริต ในบรรดาสาวทั้งหลาย มีอยู่นางหนึ่งชื่อ “ซิ้วเหลียน” ถูกผมข่มขืนแล้วก็บังคับค้าประเวณี แต่เธอก็มีความรักผมอย่างจริงใจ แต่ผมก็ดูเธอเป็นเครื่องเล่น ทำเป็นรักเธอจริง 5-6 ปี พาเธอขายตัวมาเลี้ยงผม ผมหลอกเอาเงินมาเล่นการพนัน เอาไปใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย เงินที่ได้จากการขายกามถูกผมหลอกใช้จนหมดตัว ในที่สุดเมื่อเธอไม่มีค่างวดแล้วก็ทิ้งเธอไป จากนั้นก็หลอกหญิงโลกีย์คนใหม่ต่อไป ใช้แผนเก่าหลอกต้มได้เงินทองมาไม่น้อย ทำให้นาง “ซิ่วเหลียน” ต้องฆ่าตัวตาย ต่อมาภายหลังผมก็ติดกามโรค รักษาไม่หายตายลงในที่สุด หลังตายลงถูกยมทูตหน้าขาวดำลากตัวไปลงนรกถูกยมบาลเปิดบัญชีดูความผิดต้องรับโทษในรกจนครบถ้วนภายหลังจึงถูกส่งมายังนรกขุมที่ 10 ถูกให้มาเกิดเป็นหมาในโลกมนุษย์ เพราะเป็นโลกที่ผมได้ทำชั่วไว้ ต้องมารับโทษในโลกมนุษย์อีกครั้งหนึ่ง เกิดแล้วเกิดอีกเพื่อรับทุกข์

               ผมเกิดเป็นหมา 2 ครั้งแล้ว ชาตินี้เป็นหมาที่เมืองเกาโซง บ้านตระกูลเฉิน เพราะเป็นบ้านที่นางซิ่วเหลียนฆ่าตัวตายเพราะผม เพราะว่าบ้านนี้ไม่ร่ำรวยร่างฉันก็เหม็นสาบมาก ถูกเด็กๆ ขว้างปา ไล่ตีหนีเข้าบ้านใครๆก็ไล่ตี แต่ผมก็จำยอมเฝ้าบ้านให้เขา และช่วยเขาเก็บกวาด(กินไป)อุจจาระที่เด็กๆถ่ายทิ้งไว้ รสชาติขยะแขยงนัก แต่ไม่กินก็ไม่ได้เพราะมีอำนาจลึกลับคอยบังคับอยู่ถ้าไม่กินก็รู้สึกเจ็บปวด นึกถึงการเกิดเป็นหมาครั้งแรกได้ถูกคนแก่คนหนึ่งฆ่าตาย รู้สึกตื่นกลัวมาก ถูกกระบองตีหัวเอาน้ำร้อยราดตัว เอามีดมาถลกหนังหั่นเนื้อเชือดกระดูก เอาไปต้มแกง ตั้งชื่อไว้ไพเราะว่า “เนื้อหอม” ผมนะเจ็บใจเพลียใจแต่เพราะตนเองมีบาปหนักทำอย่างไรได้

              ขอให้ท่านชาวโลกอย่าเอาอย่างผมเลย อย่าทำสิ่งผิดทำนองคลองธรรม จะเสวยกรรมไม่รู้จบสิ้น ทุกข์ทรมานเหลือจะกล่าว ไม่รู้ว่าวันใดจะได้เกิดเป็นคนอีก ถ้าได้เกิดเป็นคนอีก ผมจะประพฤติตนให้เป็นคนดี เป็นคนซื่อตรงไม่กล้าทำผิดศีลธรรมอีก ชาติก่อนคิดผิดเฉือนเลือดเฉือนเนื้อของเพศหญิง ทุกวันนี้ผมก็ต้องก้มหน้าให้คนอื่นเขาเชือดเฉือนบ้าง ชาวโลกชอบรับประทาน “เนื้อหอม” พูดว่าเป็นยาบำรุงอย่างดี ผมเองชาติก่อนจะคิดว่าเป็นยาบำรุงอย่างดี ชาตินี้ก็ต้องให้คนอื่นเขาบำรุงบ้างชดเชยกันไป ผมพูดหมดแล้วครับ

หยางเซิง :  ผมเห็นเขารู้สึกสำนึกผิด ขออาจารย์โปรดเมตตาช่วยเขาเถิด

อรหันต์จี้กง :  ฉันช่วยเขาเปลี่ยนกระดูก รอให้เขาสิ้นอายุขัยก่อนไปยังเมืองนรก ก็สามารถจะเปลี่ยนแปลงได้ เธอจงวางใจจงไปชดใช้กรรมเถอะ สะสมบุญบารมีไว้ รอไปชาติหน้าก่อนชาวโลกได้พบภาพแบบนี้ ควรจะระลึกได้ หลอกต้มคนข่มเหงคน เป็นการสร้างอกุศลกรรมของที่ได้มาโดยไม่สุจริตแม้แต่เล็กน้อยก็ตาม สักวันหนึ่งก็ต้องชดใช้คืน ถ้าไม่อย่างนั้นคนซื่อสัตย์มิต้องรับลมหนาวตายหรือ สุภาษิตกล่าวว่า “คนโง่คนฉลาดเสมอกัน” ข่มเหงคนอื่นก่ออกุศลกรรม ช่วยเหลือสะสมบุญบารมี อันนี้ถูกต้องสัจธรรม ขอให้ชาวโลกจงคิดได้! หยางเซิง กลับเซินเต๋อถังเถิด

หยางเซิง :  ผมนั่งเรียบร้อยแล้ว เชิญท่านอาจารย์

อรหันต์จี้กง :  เซินเต๋อถังถึงแล้ว ลงจากปทุมทิพย์ได้ วิญญาณจงกลับเข้าร่าง





ครั้งที่ ๑ สรรพสัตว์ถือกำเนิดจากจิตเดิมแหล่งเดียวกัน

ครั้งที่ ๑ สรรพสัตว์ถือกำเนิดจากจิตเดิมแหล่งเดียวกัน ชาติก่อนๆก่อกรรมทำเข็ญต่างๆกัน จึงเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานต่างๆกัน


อรหันต์จี้กง เสด็จประทับทรง ความว่า

                     สรรพสัตว์อาศัยกรรมถือกำเนิด    ถิ่นเดิมเกิดแดนสวรรค์งามยืนยง
               ฟ้าสงสารสรรพสัตว์ช่วยโปรดปลง  แม้นซื่อตรงเสื้อทรงให้พร้อมพระธรรม
               แผ่นดินนี้เกิดเป็นคนยากจงแน่วแน่   พระธรรมแท้พบยากต้องบุญนำ
               ควรคล้อยตามสวรรค์บำเพ็ญธรรม    มิรับกรรมเกิดเป็นสัตว์ให้ทรมาน

อรหันต์จี้กง :    ฮาฮ้า ! หนังสือเที่ยวเมืองนรกเมืองสวรรค์ !  ก็ได้ทำเสร็จแล้ว ข้าและหยางเซิงได้ทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่ที่ฟ้าดินได้มอบหมายให้เสร็จลง เราศิษย์อาจารย์ก็ได้สนองคุณสวรรค์ช่วยเพิมพูนอาหารทิพย์แก่มวลมนุษย์ เปิดม่านทองของสวรรค์และเปิดประตูลึกลับของนรก บัดนี้ก็เฝ้าดูการบำเพ็ญเพียรของมนุษย์เถอะ ทั้งนรกและสวรรค์อยู่ต่อหน้าท่านแล้ว  พวกท่านเชิญเลือกเดินตามใจ ข้านั้นเป็นเช่นดั่งจิตแม่ แผ่เมตตาการุณย์จนหมดใจ หวังให้สรรพสัตว์จงบรรลุถึงปัญญาซึ่งจะพบได้ในหนังสือ ๒ เล่ม ดำรงตนเป็นคนที่มีศีลธรรมจรรยา คิดๆ แล้วฉันพูดมากเหลือเกิน ไม่ได้รับผลตอบแทนเลยนอกจากลมเย็นๆ
         
          วันนี้ข้าได้มาถึง "เซินเต๋อถัง" สวรรค์มีบัญชาใหม่ ข้าก็จะนำนายหยางเซิงออกเที่ยวสำรวจ วิญญาณของสัตว์โลก เพื่อแต่งหนังสือ "วงเวียนกรรมของสัตว์โลก" ฟังดูก็เหมือนสดใหม่ เพราะของสดๆ จากทะเล จากป่าเขาของพิเศษนี้ พวกเราก็อยากคิดจะกิน "ของสด ๆ" เพราะถูกกับปากของท่านมาก ก็ไม่พ้นที่จะต้องทะเลาะต่อกรกับสัตว์เดรัจฉาน พวกท่านรู้แต่รสหอมหวานของมัน รู้ความสดใหม่ของเนื้อ แต่ไหนแต่ไรมา ไม่เคยเงียบฟังการเรียกร้องจากใจมันจากวิญญาณมัน ดังนั้นพวกท่านรู้แต่กินเนื้อที่มีเลือดสดๆ รู้ไหมยังกินวิญญาณสดๆ ของมันด้วย วันนี้ข้าพานายหยางเซิงไปดูวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของสัตว์ต่างๆ เพื่อใ้ห้ท่านได้ล่วงรู้ วิญญาณสัตว์มีสภาพอย่างไร จะได้ทำใจลึกซึ้งยิ่งขึ้น อันนี้ไม่เพียงรู้ถึงความเร้นลับของโลกวิญญาณ หากยังเป็นความรู้ทางวิทยาศาสตร์ยุคใหม่ สรรพสัตว์ย่อมมีทั้งวิญญาณและชีวิต อันนี้ไม่อาจปฏิเสธได้เลย หยางเซิง ท่านมีความคิดรู้สึกเป็นอย่างไร

หยางเซิง :  ห้าปีผ่านไปนี้ ด้วยบุญบารมีท่านอาจารย์ ทำให้ผมมีความรู้ซึ้งถึงโลกวิญญาณ สามารถทำหนังสือเที่ยวนรกสวรรค์ ๒ เล่มเสร็จสิ้นตามบัญชาของสวรรค์ ถึงแม้จะผจญภัยถึงความยากลำบากนานาชนิด เมื่อหนังสือได้ออกสู่ชาวโลกผมก็ได้ลืมความลำบากไปหมดสิ้น จากนี้ไป ก็โปรดท่านอาจารย์แผ่เมตตาช่วยเหลือ วันนี้ในใจรู้สึกยินดีที่ได้รับบัญชาจากสวรรค์อีก เพื่ออุทิศชีวิตจัดทำหนังสือเพื่อโปรดสรรพสัตว์ในสถานการณ์อันแปลกใหม่นี้ ยิ่งมีเวลาเต็มที่ พอที่จะให้สำนึกและช่วยเหลือตนเอง ขอบคุณสวรรค์ที่กรุณา ขอบคุณท่านอาจารย์ที่ช่วยเหลือศิษย์ ขอเพียงในชีวิตนี้ได้สร้างมหากุศล เพื่อสักวันหนึ่งจะได้บรรลุธรรมอันยิ่งใหญ่ จะได้ไ่ม่ผิดหวังแก่อาจารย์และเพื่อนร่วมบำเพ็ญเพียร

อรหันต์จี้กง :  ขุนเขาขวางหน้า ลำธารเหือดแห้ง ทางตันแล้วเบื้องหน้าหมู่บ้านดอกหลิวนานสะพรั่ง หนทางมนุษย์ช่วงขรุขระช่างเป็นหนทางของการฝึกปรือ พบอุปสรรคก็ให้ยิ้มสู้ พบทางราบรื่นก็อย่าหลงดีใจ พายเรือทวนกระแสน้ำ สามารถฝึกคนให้ก้าวหน้า ล่องเรือตามน้ำ พรวดเดียวก็ไกลพันลี้ ลอยคออยู่ในทะเลทุกข์หารู้ไม่ อริยมรรคเป็นแบบอย่างของทางธรรมะอันยิ่งใหญ่ ทั้งหนักแน่นและยาวไกล น้ำย่อมไหลลงสู่ที่ต่ำมนุษย์ควรไต่เต้าให้สูงขึ้น อันนี้เป็นกฏที่ถูกต้องของธรรมชาติไม่ใช่จะมีพื้นฐานพิเศษ จะได้ปลูกบัวในกองเพลิง พายเรือทวนน้ำหรือ ! แสงจรัสแห่งอริยะผลกำลังเจิดจ้าอยู่ในนภากาศอาจารย์อยู่ข้างกายเจ้า ด้วยสมาธิอันแรงกล้า เพื่อสังคม เพื่อมนุษยชาติ ขออุทิศผลงานอันสำคัญ เชิดชูคุณธรรม แผ่เมตตาการุณย์ สิ่งเหล่านี้เป็นความต้องการเร่งด่วนของสังคม เรามาร่วมแรงร่วมใจ ทางธรรมอันจรัสแสงกำลังรออยู่เบื้องหน้าอย่าให้ประชาผิดหวัง จงเดินอยู่บนอริยมรรครักษาความศรัทธาเอาไว้เถอะ

หยางเซิง :  ขอบคุณ ๆ อาจารย์ที่แนะนำ ศิษย์ปฏิบัติตามด้วยชีิวิต ไม่ทราบว่าจะเอาวิธีแบบไหนไปพบปะวิญญาณสัตว์เดรัจฉาน

อรหันต์จี้กง :  เราไม่เพียงแต่พบปะสัตว์เดรัจฉานธรรมดาเท่านั้น สัตว์ที่กำเนิดจากรก ไข่ ที่ชื้นแฉะ และที่แปลงได้ก็รวมอยู่ในหนังสือ วงเวียนกรรมของสัตว์โลก แม้มันจะมีร่างกายต่างๆกันแต่ก็มีกระแสไฟ (วิญญาณ) เดียวกัน สามารถให้กำเนิดเครื่องใช้ต่างๆ ทำงานในพื้นพิภพนี้ แม้มีสัตว์มากมาย แต่วิญญาณเดิมมาจากสวรรค์ชั้นอรูปพรหม จากแหล่งเดียวให้กำเนิดหมื่นแสนถ้าหากตอนนี้จะสืบหาต้นตอก็ต้องให้สรรพสิ่งรวมตัวเป็นสิ่งเดียวกันเสียก่อน จึงจะติดตามไปถึงรากเดิมได้ นั่นก็คือ จากรากเดิมอันเดียวนี้ เสมือน (จิตเดิม ต้นกำเนิดพลังเดิม) และจากการผ่านขั้นตอนต่างๆกัน เพื่อความอยู่รอดของชีวิตเลยหนีห่างจากคุณธรรม ทุกวันก็มีแต่ความอยากได้ ความร่ำรวย สมาธิก็ลดถอยลง ชีวิตผ่านอุปสรรคจนกระทั่งถึงทางที่เกิดอันตรายขึ้น ทำให้มนุษย์เริ่มเสาะแสวงหา ค้นคว้า หาพลังงานสิ่งทดแทน ข้ากำลังจะเตือนพวกเขา ถ้าไม่รู้สึกระงับเสียบ้างไม่ทำบำเพ็ญเพียร ถูกความโลภเข้าครอบงำไม่ชำระจิตใจถูกทำลายจนใช้ไม่ได้ ทำให้จิตใจแปรเปลี่ยนจนไม่สมประกอบยึดติดกับความเจริญทางวิทยาศาสตร์ ประสาทอ่อนแอลงจนทำให้เกิดโรคประสาท ทำให้เพิ่มตัวละครมากขึ้น ด้วยเหตุฉะนี้ เพื่อช่วยเหลือความอ่อนแอของประสาทและฟื้นฟูสุขภาพจิตให้สมบูรณ์ ศาสนจักรเป็นหนทางหนึ่งที่จะฟื้นฟูจิตวิญญาณได้ สัตว์ต่างๆที่สูญสิ้น รูปลักษณ์ของมนุษย์ ก็ยังมีวิญญาณที่เหมือนมนุษย์อยู่ ก็ยังมีชีวิตอยู่เป็นเพื่อนมนุษย์ เช่น สุนัขมีความซื่อสัตย์ แพะีมีความกตัญญู วัวที่มีบุญคุณ และไก่รักษาความเที่ยงตรงเป็นต้น ซึ่งล้วนมีคุณต่อมนุษยชาติเป็นอย่างยิ่ง

                อันนี้เป็นการยืนยันว่าแม้มีร่างที่ต่างกัน อาจจะมีร่างเล็กมาก แต่พวกมันก็มีวิญญาณเหมือนกัน มีเลือดเนื้อ พวกเขาถ้ามีมนุษยธรรมและชีวิตเพิ่มขึ้น ทำการวิจัยค้นคว้าอย่างจริงจังอันนี้ไม่ถือว่า "งมงาย" เพียงแต่ถ้าท่านยอมรับว่าสัตว์ก็มีวิญญาณดังนี้หนังสือ "วงเวียนกรรมของสัตว์โลก" ก็มีค่าควรแก่การศึกษา พระพุทธเจ้าทั้งหลาย สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ก็รู้ก่อนใคร ถึงโลกของวิญญาณนี้ พระพุทธเจ้าทั้งหลายเป็นตัวแทนอันสูงสุดของวิญญาณ จะค้นคว้าโลกวิญญาณของสัตว์มันง่ายเหมือนผลิกฝ่ามือ หนังสือชุมนุมสัตว์เป็นข้อมูลอย่างดี ในการศึกษาความเป็นอยู่ของวิญญาณ เปรียบเหมือนนักวิทยาศาสตร์ ใช้แว่นขยายส่องดูจุลชีพปานนั้น รูปลักษณ์ของวิญญาณสัตว์ต้องอาศัยสมาธิจิตหรืออภิญญาของอรหันต์เท่านั้นจึงจะเห็นได้ หนังสือนี้อาจเรียกว่ "สังเกตุการณ์ทางวิญญาณของสัตว์" อันนี้เป็นบทพิสูจน์ที่ล้ำหน้าทางศาสนา ในโลกวิทยาศาสตร์ที่เจริญรุ่งเรือง ได้มีการสืบเสาะหาชีวิตอีกโลกหนึ่งมีการพัฒนามาจนถึงมีดาวเทียม จรวด แต่ในทางศาสนาเรามีตาทิพย์ที่จะสืบเสาะความเป็นอยู่ของวิญญาณ เพื่อพยุงจิตวิญญาณของมนุษยชาติ เพื่อมิให้ต้องตกลงสู่การเป็นสัตว์โลกในทางกลับกันยังเป็นการส่งเสริมให้จิตวิญญาณของมนุษย์เลื่อนฐานะสูงขึ้นสู่เทวภูมิและพุทธภูมิเป็นที่สุด ปฏิรูปสังคมส่วนใหญ่ให้ทุกๆคนได้ห่อหุ้มจิตของโพธิสัตว์ ใจเมตตาการุณย์ ทุกๆคนต่างปฏิบัติต่อกันด้วยความสุข ไม่ล่าเนื้อที่อ่อนแอเป็นเหยื่ออันโอชะ เืมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ก็จะบรรลุถึงคำกล่าวของท่านขงจื้อที่ว่า "โลกเนรมิตที่เหมือนกันหมด" ผู้มีเมตตาก็จะรักสัตว์ผู้มีใจกุศลก็จะบริจาคสู่ผู้ยากไร้ มหาเมตตากอปร์ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ กรุณาเือื้อเฟื้อต่อมนุษย์ทั้งหมดนี้ เหมือนดั่ง "ทั้งสัตว์และฉันเสมอเหมือนกัน" ภาพหนึ่งหรอกหรือ ?

หยางเซิง :  ท่านอาจารย์กล่าวได้ดีมาก สูตรที่บริสุทธิ์บรรจุแต่ถ้อยคำอัศจรรย์ สรรพสัตว์ได้ฟังแล้วจะได้ประโยชน์เหลือหลายบรรจุธรรมอันยิ่งใหญ่

อรหันต์จี้กง :  ปัจจุบันการปฏิบัตตนของมนุษย์บางคนต่ำทรามยิ่งกว่าสัตว์ จึงมีคำด่าคนว่า “คนร่างสัตว์” ด้อยกว่าสุนัขอาชาในย์ที่ซื่อสัตย์อารีย์ บัดนี้ สวรรค์เมตตาทรงโปรด สัจธรรมลงมาสู่โลกอีกครั้งเพียรพยายามจะขนสัตว์ให้ข้ามพ้นโองฆะสงสารเปลี่ยนร่างสัตว์กลับสู่ร่างคนดังเดิม
            ดังนั้นจึงได้มีคำสั่งให้จัดทำหนังสือ “วงเวียนกรรมของสัตว์โลก” เพื่อ หนึ่ง ให้คนมีความกลัวจะได้สำนึกกลับใจได้ สอง ให้วิญญาณบรรลุสัจธรรมเพื่อให้สำเร็จตามคำบัญชาในการโปรดสัตว์ทั้งสามโลก หวังว่าท่านทั้งหลายจะเข้าใจคำพูดของอาตมา ผู้ที่กำลังทำบาปอยู่ก็ให้ละเสีย จะได้ไม่เพาะนิสัยให้ติดเป็นสันดานจะได้ไม่ต้องไปเกิดเป็นสัตว์ซึ่งน่ากลัวยิ่งนัก

หยางเซิง :   ใจอริยชน กับ สรรพสัตว์ เมื่อรวมกัน เป็นหนึ่ง พุทธพจน์ กล่าวถึง เมตตากรุณา ขงจื้อ กล่าวถึง ความชื่อสัตย์ ขยันหมั่นเพียร เต๋า กล่าวถึง ความบริสุทธิ์ พระเยซู กล่าวถึงความรัก พระอัลเลาะ กล่าวถึง ความใสสะอาด ศาสนาทั้งหลายทรงกล่าวถึง เมตตากรุณา รักและสงสาร ความสะอาดบริสุทธิ์และการบำเพ็ญของจิตไม่ให้แปดเปื้อน ทำให้ผู้คนนับถือ สวรรค์ประทาน ธรรมะ เผยแผ่ ความเมตตา พวกเราได้รับผลอย่างแน่นอน

อรหันต์จี้กง :  ศิษย์ข้าพูดถูก สมัยก่อนมี พระราชาองค์หนึ่งชื่อเซียงอ๋อง มีใจโอบอ้อมอารี แต่ละปีมีทุกขภัยหลายครั้ง เขาก็ได้ออกบรรเทาทุกข์ เยี่ยมเยียนช่วยเหลือ คิดปรับปรุงพัฒนามีวันหนึ่งแดดร่มลมตก อากาศกำลังดี ฝูงนกทั้งหลายต่างร้อมตกใจ บรรดาสัตว์ก็โลดเต้น เมื่อเซียงอ๋องมาถึงท้องที่ๆหนึ่งแลเห็นกลุ่มนายพรานกำลังจัดแจงเครื่องดักสัตว์ มีตะข่าย เป็นต้นพวกที่กำลังจะกางตาข่าย ก็ร้องด้วยใจลำพองว่า “พวกที่มาจากฟ้าพวกที่มาทางบก พวกที่มาจากทิศทั้งสี่ขอให้เข้ามาอยู่ในตะข่ายของข้า อย่าได้เล็ดรอดได้แม้นแต่ตัวเดียว” เซียงอ๋อง เหลือไว้เพียงด้านเดียว แล้วกล่าวอธิษฐานว่า “พวกที่คิดจากไปทางซ้ายก็ไปทางขวา พวกที่คิดจะไปทางขวาก็ไปทางขวา พวกที่ขึ้นข้างบน ก็ให้ขึ้นข้างบน พวกที่คิดจะลงมา ก็ให้ลงมา เมื่อไม่อยากมีชีวิตอยู่ ก็ให้เข้าไปในตะข่ายของคน” พวกนายพรานพอได้ยินแล้ว รู้สึกประทับใจ บทกล่าวที่รื้อตะข่ายสามด้านนี้ถูกเล่าต่อๆ กันมาถึงจนถึงทุกวันนี้ ผู้คนทุกวันนี้ มีบางคนจิตอกุศลฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ถือเป็นของผิดปกติ ควรที่จะได้ พิจารณาคำพูดของเซียงอ๋องซึ่งเป็นที่ประทับใจ คนก็เป็นหนึ่งในบรรดาสัตว์เป็นสัตว์ประเสริฐอยู่ชั้นแนวหน้าของสัตว์ ควรจะมีหน้าในหารอนุรักษ์และเห็นใจสัตว์ ในโลกนี้มีคนใจบุญ ในประเทศต่างๆ ได้ตั้งสมาคมอนุรักษ์ชีวิตสัตว์ ซึ่งมีประโยชน์มาก จิตใจอรหันต์ของอาตมาก็พลอยสบายใจได้หน่ายหนึ่ง คราวนี้จะพานายหยางเซิง ไปเยี่ยมเยียนสัตว์เดรัจฉาน เปิดเผยความเป็นอยู่ของมันเพื่อให้ชาวโลกคอยบำรุงใจที่เมตตาเอาไว้ เหลือแต่ความดีประพฤติแต่กุศลกรรม ซึ่งทางศาสนาพุทธ กล่าวถึง “กฎแห่งกรรม” เป็นการยืนยัน ว่าคำกล่าวเช่นนี้เป็นความจริงขอให้ชาวโลกอย่าหลงงมงาย!




เทวดาเซียนท้งประทับทรงมีกลอนว่า

เทวดาเซียนท้งประทับทรงมีกลอนว่า


                                                ส่งคำสาร   เพื่อโปรด ชีวิตสัตว์
                                             คนและสัตว์   ชีวิต  สัมพันธ์กัน
                                            โปรดปล่อยสัตว์  ทรงไว้ ซึ่งผลบุญ
                                             อยู่เย็นสุข  สืบลูกหลาน ทุกทั่วหน้า

คำอนุโมทนา

           สังคมทันสมัย พูดถึงความเป็นอยู่ที่ดีๆ โดยมารยาทสัตว์ก็ได้รับการยกย่องให้สูงขึ้นด้วย แต่ว่ามีไม่น้อยทีเดียวที่แต่งตัวโดยสูทสากลใส่รองเท้าหนังอย่างดี ได้ร่วมกันกินสัตว์เป็นๆ เพื่อความอร่อยของความสดใหม่ๆ บำรุงพงให้ใหญ่ขึ้น โดยน่าจะตั้งชื่อการเลี้ยงอย่างโก้หรูนั้นว่า "อาหารป่าเถื่อน" จะเหมาะสมกว่า โปรดวางช้อนลงและถามวิญญาณในจานนั้นว่า " ตอนนี้พวกเธอรู้สึกอย่างไร" พวกมันจะตอบว่า คุณพี่ครับ เชิญทานเถอะ ถึงอย่างไรก็เอามาตั้งโต๊ะแล้ว ยังจะมีอะไรพูดอีก พวกฉันยอมสละชีวิตอันน้อยนิดของฉันเพื่อชีวิตอันใหญ่โตของท่าน เพียงแต่ท่านท่านอิ่มแล้วสามารถทำธุรกิจเที่ยงตรง สละเพื่อส่วนรม ประเทศชาติ แม้แต่เล็กๆน้อยๆ ก็ยังดี แต่ถ้ากินเพื่อความอร่อยปาก เพื่อบำเรอกามราคะ เสร็จแล้วก็ไปเบียดเบียนชาวบ้านเขาอีก ถ้างั้นอาหารมื้อนี้ก็จะสูญเปล่าเสียแล้ว

พวกสัตว์ต้องพลีชีพเพื่อบำรุงธรรม เลี้ยงชีวิตมนุษย์กุศลมากนัก หนังสือเล่มนี้เป็นโอกาสให้พวกสัตว์ได้ระบายความในใจของมัน ขอให้ท่านจงสงบใจฟังความทรมานของพวกเขา เกิดจิตเมตตาจากวันนี้ไปจงวางมีดลง แม้นสัตว์จะยอมให้ท่านได้เชือดเฉือนแต่จิตใจก็เต็มไปด้วยความแค้น ได้แต่ยอมจำนนต่อชีวิต เพียงหวังมนุษย์เกื้อกูลมนุษย์ด้วยกันให้ดีๆ อย่าเคลือบแฝงไว้ในใจ เพื่อหลอกลวงตีชิง วิ่งราว ข่มขืน ต่ำกว่าสัตว์เดรัจฉานเสียอีก เืมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ก็มิใช่เป็นการลดความหมายของการเป็นคนหรอกหรือ

สำนักเซิ่นเต๋อถังใช้เวลา ๑ ปี ได้รับโองการสวรรค์ โดยการนำของท่านอรหันต์จี้กงกับร่างทรงนายหยางเซิง นั่งปทุมทิพย์อาสน์เพียงเยี่ยมวิญญาณสัตว์ เรียบเรียงหนังสือ วงเวียนกรรมของสัตว์โลกออกสู่สายตาชาวโลกเพื่อเปลี่ยนแปลงการเป็นอยู่ของชาวโลก เพื่อให้ เสือ สิงห์ กระทิง แรด และงูสารพิษ ต่างสำนึกบาป เปลี่ยนหน้าเปลี่ยนตามาเป็นมนุษย์ที่ดีๆ

เพื่อโลกจะได้สงบลง บนถนนหนทางที่เดินอยู่ ล้วนแล้วแต่เป็นคนดีแท้เสมอกัน ต่างมีความสุขสราญหรรษา ฟ้าดินนิมิตทุกสิ่งร่มเย็น ภาพความสุขนี้ได้แขวนอยู่ทุกบ้านช่อง ความสุขชั่วนิรันดร์ข้อขออนุโมทนากับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของหนังสือเล่มนี้

เสด็จลงประทานโอวาท วันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๒๕

ประกาศจากสำนักเลขาสวรรค์

ประกาศจากสำนักเลขาสวรรค์


๑. หนังสือเล่มนี้ ได้รับเทวโอการจากสมเด็จพระแม่เจ้าแห่งสวรรค์และองค์เง็กเซียนฮ่องเต้ให้จัดแต่งหนังสือขึ้นมา สมเป็นหนังสือดีเลิศช่วยกระตุ้นเตือนผู้คนให้มาฝีกฝนธรรมะ

๒. อักษรในหนังสือหากมีผิดตกหล่น ก็มาจากความจริงมีผิดพลาดบ้าง ขอท่านผู้อ่านอย่าดูแคลน

๓. หนังสือนี้มาจากแรงใจของพระอรหันต์และมนุษย์ ใช้เวลาแรมปีจึงสำเร็จลุล่วง สาระทั้งเล่มได้บันทึกความเป็นอยู่ของจิตวิญญาณของสัตว์เดรัจฉาน โดยมีจุดมุ่งหมายอยู่ที่ "สรรพสัตว์กับมนุษย์มีจิตอย่างเดียวกัน" กับ "ความเมตตากรุณา" เพื่อลดความโหดร้ายทารุณของมนุษย์ เพื่อรักษาธรรมชาติดังเดิม เพื่อประโยชน์ของสรรพสัตว์ เกิดใจกรุณาขึ้นมา จึงไม่ควรดูหมิ่นละเลยไป

๔. หากต้องการต่ออายุ เลื่อนตำแหน่งหน้าที่การงานในทางที่ถูกที่ควรลดความเจ็บปวดของโรคร้าย ลบล้างบาปเวร สลายความแค้นเคืองปางก่อน สร้างบุญกุศลช่วยปัดเป่าเคราะห์ร้ายของบรรพบุรุษผู้ขอตั้งจิตอธิษฐานจุดธูป ต่อหน้าพระพุทธรูป หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือฟ้าดิน ขอจัดพิมพ์หนังสือเล่มนี้เพื่อแจกจ่าย เพื่อสร้างกุศลบารมี

๕. หนังสือเล่มนี้อยู่ที่ไหน จะมีเทวดาดูแล อ่านเสร็จควรเก็บบนหิ้งพระหรือหิ้งหนังสือ หรือให้เพื่อนอ่านต่อ  กุศลจะเพิ่มพูน ถ้าหากทำในทางตรงข้ามสวรรค์ก็ช่วยไม่ได้


คำอนุโมทนาของ ท่านเทพลือซุนเอี้ยงโจวซือ

คำอนุโมทนาของ ท่านเทพลือซุนเอี้ยงโจวซือ


            มนุษย์ถูกขานนามว่า เป็นชนชั้นสัตว์ประเสริฐ เป็นชนชั้นสูงสุดอยู่เหนือชนชั้น ถ้ามองมนุษย์ปัจจุบันได้สูญเสียกิตติมศักดิ์ส่วนนี้ไปแล้ว ทุกผู้ทุกนามต่างแข่งขันกันประกอบธุรกิจที่ต่ำทรามอย่างนี้ (แหล่งอบายมุข) กลายเป็นแหล่งที่มีความเจริญทางวัตถุมาก แต่ทว่ามีสภาพที่เหมือนกันอย่างหนึ่ง การตบแต่งไม่เหมือนเล้าเป็ดเล้าไก่หรอก หากแต่ว่าทำธุรกิจโสมมละอายใจ แม้แต่บนท้องถนนที่กว้างใหญ่ก็เต็มไปด้วยการจี้ปล้น มั่วสุมกามราคะ หรือไม่ก็มีกิจการค้าที่คอยหลอกต้มตุ๋นอยู่ทั่วไป ทำให้สะเทือนจิตสวรรค์ สูญสิ้นจิตมนุษย์ด้วยเหตุฉะนี้ คนนั่นเองจึงเป็นผู้สร้างวงเวียนกรรมของสัตว์เดรัจฉาน

            ด้วยเหตุฉะนี้ สัตว์เดรัจฉานจึงมีลักษณะสี่เท้าเดินดินสันหลังหันสู่ฟ้า  ถ้าเกิดอยู่ในป่าเปลี่ยว ต้องรับทุกข์จากลมโกรกฝนสาด ถ้าเกิดในบ้านคนก็มีกรงขังอยู่ใกล้กับหม้อต้มน้ำสักวันหนึ่งก็จะถูกเชือดเฉือน ถูกคนต้มแกงกินเนื้อ แทะกระดูกอย่างอร่อยเหมือนกับมีความแค้นที่ลึกซึ้ง ต้องชำระ ทรมานแสนสาหัสจนเหลือที่จะกล่าว ร้องขอชีวิตก็ไม่ได้ ต้องตายภายใต้คมดาบน่าสงสารยิ่งนัก ถ้าได้ศึกษาลึกลงไปจะพบว่าวิญญาณของสัตว์ก็ไม่ต่างไปกับวิญญาณของคน ล้วนเกิดจากบาปที่เวียนมาเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานใช้หนี้กรรมเป็นเช่นนี้แล้ว ก็มิใช่เป็นการลดความหมายของการเป็นคนหรอกหรือประพฤติธรรมมนุษย์สามารถที่จะเกิดจะดับได้เอง สัตว์เดรัจฉานไม่สามารถทำได้น่าเจ็บใจยิ่งนัก

           ในประเทศจีนสมัยราชวงศ์หมิง มีนักกวีผู้หนึ่งชื่อว่า "เถาหวั้งลิน" เขียนไว้ว่า "สัตว์กับฉันเดิมเป็นจิตเดียวกัน ผิดแยกก็เพียงร่างหาใช่จิต เหตุใดเล่าจึงต่างกัน เนื้อจากแม่เดียวกันธรณีกรรแสงเวทนาคนยิ่งนัก"  จากบทกวีจะเห็นว่า คน สัตว์ ต่างถือกำเนิดจากจิตวิญญาณแหล่งเดียวกัน เหตุจากบุญบารมีจึงเกิดเป็นคน ทำบาปจึงเกิดเป็นสัตว์ จากการแตกต่างของร่างกายก็ทำให้การเป็นอยู่ก็แตกต่างกัน แต่ทว่าใจมีเมตตากรุณา แม้ต่อสัตว์ก็ตามเราไม่ควรฆ่าแกง เพื่อบำเรอปากท้อง จะได้งดบาปจากการกินยิ่งท่านปฏิบัติธรรมด้วยแล้ว ควรจะรับประทานมังสวิรัติกินเจ เพื่อความสดชื่นของกายและใจ เพื่อการหลุดพ้นจากวิญญาณอกุศล

          สำนักเซิ่นเต๋อถัง ได้รับราชโองการจากสวรรค์ให้เรียบเรียง "หนังสือวงเวียนกรรมของสัตว์โลก" เพื่อเตือนสติชาวโลก ข่าวแพร่สะเทือนไปถึงสามโลก เพื่อระงับบาป ชี้แจงบาปบุญคุณโทษในโลกของวิญญาณนี้ หนังสือเล่มนี้ อาจเรียกว่า คำเรียกร้องของวิญญาณสัตว์เพื่อให้มนุษย์เข้าใจว่า "วิญญาณไม่ดับสลาย" และช่วยไม่ให้ต้องตกไปสู่อบายภูมิอีก หนังสือนี้ทำไม่ง่ายนัก ต้องอาศัยวิญญาณของคุณหยางเซิงโดยการนำของท่านอรหันต์จี้กง เที่ยวลุยไปทั้ง ๓ โลก เยี่ยมเยือนถึงสัตว์ต่างๆ เพื่อลดความโหดร้ายของคนลง หนังสือนี้จึงเปรียบประดุจยาระบายความร้อนของจิต พวกเราชาวเทพต่างได้ข่าวการทำหนังสือจึงได้ลงประทับทรงเพื่ออวยพร

เมตตาลงประทับประทานโอวาท วันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๒๕





บทความที่ได้รับความนิยม